Wciąż w Japonii.

Siedzimy sobie właśnie razem i piszemy dla Was kolejnego posta :) Nie było to łatwe, gdyż, jak pamiętacie, poprzedniego napisałem sam, podczas gdy Pati spała. No i mi się oczywiście dostało za tę samowolkę ;P (słusznie ci się dostało buraku). Na szczęście zapanował pokój i możemy kontynuować naszą relację.

Po lewej stronie widzicie nasz nowy, tymczasowy dom :) Niekoniecznie łatwo przyszło nam się do niego dostać. Wsiedliśmy w taksówkę na lotnisku a miły pan szofer zawiózł nas na miejsce. Musicie jednak wiedzieć, że w Japonii ulice na ogół nie mają nazw, a adres znajduje się (albo nie) po dzielnicy, następnie jakby pomniejszej dzielnicy, a na koniec kwartale (w którym jest wiele budynków i nie sposób poznać, który to nasz). Przez pół godziny łaziliśmy tam i z powrotem z walizami. Koniec końców udało nam się, choć byliśmy bliscy załamania.


A to kochani - wielki karaluch w futrze! Nieee, to taki żarcik. To tylko kot. Normalny całkiem...








Tutaj, piękny moim skromnym zdaniem, obrazek bocznej uliczki. Przewody, neony i klimatyzatory :D

Na zdjęciu po prawej widnieje, jak się chyba domyślacie, piękna, tradycyjna remiza.

Poniżej zaś współautor tych skromnych słów przed megawielkim publicznym lusterkiem do demakijażu :]







Na dziś kończymy, bo kiedyś trzeba iść spać. Powrócimy jutro aby - jak zwykle - zdobywać świat, o wszystkim Was informując!